Najcesca Oboljena Sistema Za Kretanje  (Lokomotornog Sistema) Ili Koštanozglobnog Sistema Kod Dece

NAJČEŠĆA OBOLJENJA SISTEMA ZA KRETANJE (LOKOMOTORNOG SISTEMA) ILI KOŠTANOZGLOBNOG SISTEMA KOD DECE

Razvojni poremećaj kuka(urođeno iščašenje kuka)

Razvojni poremećaj kuka (urođeno iščašenje kuka) je najčešće oboljenje sistema za kretanje u dečijem uzrastu. Nelečen poremećaj ili pak kasno lečen, može da ostavi trajne posledice, u vidu hramanja. Kod devojčica se javlja češće i to 6-10 puta, dok procentualni udeo dece sa poramećajem u odnosu na ukupan broj živorođene dece iznosi 0,2%.

Veća verovatnoća javljanja poremećaja je kod dece:

  1. U čijoj porodici već postoji ovakvo oboljenje.
  2. Rođene karličnom prezentacijom.
  3. Rođene carskim rezom.
  4. Blizanaca.
  5. Kod postojanja udruženih mana sistema za kratenje (krivi vrat, krivo stopalo, kriva kičma i sl.).

Nestabilnost kuka novorođenog deteta i odojčeta otkriva se kliničkim pregledom, dok se objektivizacija razvojnog poremećaja kuka postiže ultrazvučnim pregledom. Ultrazvučni pregled kuka je bezbedna i jednostavna metoda za pregled dečijih kukova novorođenog deteta i odojčeta, ima veliku prednost nad rendgenskim pregledom, naročito tokom prva tri meseca života deteta.

Preporuka je da se kod svakog deteta, do kraja drugog meseca života, pored kliničkog pregleda, uradi i ultrazvučni pregled kukova. Ponavljanje ortopedskog i ultrazvučnog pregleda zavisi od stanja kuka. Kod pozitivnog nalaza, o čemu odlučuje dečiji ortoped, rano preduzeto lečenje dovodi do potpunog izlečenja ovog poremećaja.

Urođeno krivo stopalo

Urođeno krivo stopalo (u svim oblicima) može ostaviti trajna oštećenja, ukoliko se ne prepozna i ne pristupi lečenju na vreme. Zato bi pregled kod dečijeg ortopeda trebalo obaviti već u prvoj godini života deteta, mada se toleriše period do treće godine života.

Odluku o vrsti lečenja, neoperativnog ili operativnog, donosi isključivo dečiji ortoped.

Urođeno ravno i spušteno stopalo

Ravno i spušteno stopalo zahteva periodične kontrole u period između trećeg i šestog meseca života, korektivne vežbe, kao i nošenje odgovarajuće obuće i uložaka.

Urođen krivi vrat

Urođen krivi vrat, krivošiljost, tortikolis primećuje se u periodu od druge do četvrte godine života. Nelečena deformacija ostavlja trajne posledice, I to u vidu skraćenja vrata na toj strani, kao i asimetrije glave, nosa i očiju.

Potrebno je hitno javljanje dečijem ortopedu, koji će odrediti fizikalni tretman ili operativno lečenje u drugoj godini života deteta, ukoliko postoji potreba.

Cerebralna dečija paraliza

Cerebralna dečija paraliza nastaje kao posledica oštećenja moždanog tkiva, zbog krvarenja tokom i neposredno posle rađanja deteta. Najčešće se javlja kod dugih i teških porođaja, odnosno kod prevremeno rođene dece sa malom telesnom težinom i sklonošću ka krvarenjima.

Spastična oduzetost sistema za kretanje može biti izražena samo na donjim ekstremitetima (“hod u obliku makaza”) ili na donjim i gornjim ekstremitetima. Odojčad su mlitava, često razroka, kasnije se pridižu i kasnije prohodavaju. Klinički nalaz zavisi od oblika i lokalizacije oštećenja mozga.

Neophodna je rana konsultacija dečijeg ortopeda, neurologa, kao i ciljano lečenje pod kontrolom dečijeg fizijatra.

“O” I “X” noge

Većina dece tokom prve dve godine života ima fiziološki izražene “O” noge, u većoj ili manjoj meri. U periodu života nakon druge godine, češći je “X” položaj kolena i potkolenica. Tek od četvrte do šeste godine života, noge dobijaju normalan, prav oblik.

Svako odstupanje od takvog oblika razvoja zahteva pregled i određeno lečenje, po potrebi – korektivnim vežbama i nošenjem odgovarajućih korektivnih šina, kao i nošenjem ortopedske obuće. Izlečenje na ovakav način, bez operacije, je moguće do kraja četvrte godine života deteta.

Deformitet kičme, kriva kičma (skolioza, kifoza)

Kičmeni stub se krivi sve vreme dok dete raste (devojčice do približno 15-16 godina, dečaci do približno16-18 godina). Deformacija kičme je uočljiva već pri posmatranju dece u tom životnom dobu. Postoje određeni klinički znaci za utvrđivanje ove deformacije, koji nisu u domenu dečijeg ortopeda ili dečijeg fizijatra.

Najkritičniji vremenski period je period između prve i treće godine života, kada se utvrđuju urođeni deformiteti, odnosno između devete i dvanaeste godine života, kada se utvrđuju oblici deformacije idiopatski nepoznatog porekla.

Bočna krivljenja (skolioze) češća su kod devojčica, a prednje-zadnja (kifoze) kod dečaka, Bez obzira kada otkrivene, skolioze i kifoze zahtevaju stalno kliničko praćenje, i to u intervalima od po tri do šest meseci. Radiografija se koristi u slučajevima kada ortoped proceni da se radi o strukturalnom obliku i uglu krivine većem od 20°.

Kriva kičma se pojavljuje unutar porodice, kod braće i sestara. Treba je rano otkriti i pravovremeno lečiti, pri čemu je neophodna angažovanost roditelja. Kod neuspešnog ortopedskog i fizikalnog lečenja, kada je deformacija izrazita i ugao krivine veći od 55°, primenjuje se operativno lečenje.

Bolni kuk (hramanje kod dece)

Bolni kuk kod male dece (uzrasta 4-12 godina), praćen više ili manje izraženom štednjom oslonca i hramanjem pri hodu, mogu prouzrokovati različita oboljenja ili povrede: tranzitorni sinovitis, bakterijsko zapaljenje zgloba i koštanog tkiva, Pertesovo oboljenje kuka, klizanje glave butne kosti, juvenilni rheumatoid arthritis…

Pored kliničkog pregleda i laboratorijskih pretraga, neophodan i često presudan je ultrazvučni pregled bolnog kuka, ali prema potrebi, u određenim vremenskim razmacima, i radiografija, CT ili MR pregled.